Krystyna Janda – monodram „Biała bluzka” – Och-Teatr

Krystyna Janda – monodram „Biała bluzka” – Och-Teatr
wg opowiadania Agnieszki Osieckiej

To opowieść o miłości niemożliwej, bo miłości do opozycjonisty. Historia kobiety niemogącej sobie poradzić ze sobą i z Polską lat stanu wojennego. Tytułowa biała bluzka była marzeniem i znakiem przystosowania do życia w kraju zakazów i nakazów, cenzury, opozycji, kartek na mięso, zaświadczeń z miejsca pracy, dowodów, stempelków i godziny policyjnej i więźniów politycznych. Kraju braku wolności, w którym ułańska fantazja podlewana alkoholem, miłość, przyjaźń i poczucie humoru pozwalały czuć smak życia. Z czasem spektakl stał się „kultowy”, był grany w całej Polsce. Przeglądała się w nim dorastająca młodzież, która uznała, że bohaterka Osieckiej mówi, myśli i czuje jak oni.

Dziś powrót do tamtej opowieści oznacza przedstawienie datowane znów w tamtych czasach. Ale bohaterka – dziś dojrzała kobieta po przejściach – i interpretuje, i myśli odmiennie. To samo, ale w innym zabarwieniu, inaczej akcentując problemy. Spektakl opowiada także nowym pokoleniom, w sposób specyficzny dla Osieckiej, klimat i koloryt czasu minionego. Emocje opowiadane są także przy pomocy dziesięciu najważniejszych piosenek Agnieszki Osieckiej.

Spektakl muzyczny ilustrowany materiałami filmowymi.
Współproducent – gdański festiwal SOLIDARITY OF ARTS.
Premiera – 4 czerwca 2010 r.



W roli Elżbiety – Krystyna Janda

Adaptacja i reżyseria – Magda Umer
Opracowanie i kierownictwo muzyczne – Janusz Bogacki
Producent wykonawczy – Alicja Przerazińska

Zespół w składzie:
Janusz Bogacki – fortepian
Tomasz Bogacki – gitara
Paweł Pańta – kontrabas
Bogdan Kulik – perkusja
Patryk Dobosz – perkusja

Światło – Piotr Pawlik
Koncepcja scenograficzna –[Magda Umer]
Realizacja scenografii – Małgorzata Domańska
Montaż materiałów filmowych – Zofia Halwic
Realizacja dźwięku – Mirosław Bestecki
Realizacja światła – Paweł Szymczyk
Realizacja wideo – Piotr Buźniak



Czas trwania: 100 minut (bez przerwy)