HISTORIE POLSKICH FOTOGRAFEK

Bohaterkami spotkania z cyklu „Historie polskich fotografek" będą Dorota Dawidowicz i Dorota Awiorko. Jak co miesiąc będziemy oglądać zdjęcia i rozmawiać o drodze twórczej zaproszonych autorek.
Cykl poświęcony jest polskim fotografkom — różnym pod względem wieku, doświadczenia i zainteresowań, pracującym w fotografii dokumentalnej, kreacyjnej i eksperymentalnej, w projektach długofalowych, w prasie codziennej i w dawnych technikach fotograficznych.
Dorota Dawidowicz - mieszka i pracuje w Warszawie. Fotografka, łącząca kreację z dokumentem, terapeutka dzieci i młodzieży.
Od najmłodszych lat zafascynowana światem sztuki najpierw teatrem a później obrazem, fotografią. Po ukończeniu studiów Pedagogicznych, rozpoczęła studia w Warszawskiej Szkole Fotografii pod skrzydłami Mariana Schmidta, gdzie zdobyła dyplom. Szkoła fotografii rozbudziła w niej pasję do fotografii, dała szansę poznania wielu technik, pokazała możliwości jakie daje wyrażanie się poprzez obraz.
Zafascynowana dawną techniką mokrego kolodionu, skonstruowała ciemnię do tej techniki, postawiła skrzynię na samochodzie i ruszyła w trasę po Polsce , by przez trzy lata pracować nad projektem „ Wonder Years”. Wykonywanie zdjęć możliwe było jedynie latem, gdyż kapryśna technika potrzebowała odpowiednich warunków. . Cykl zdjęć został niebawem zauważony w trakcie konkursu pierwszej edycji Projektu Przetwórnia przez Tomasza Gudzowatego, który przyznał mu pierwsze miejsce. Był to przełomowy punkt na artystycznej drodze. Pojawiły się wystawy indywidualne i zbiorowe w Polsce i za granicą, publikacje.
XIX wieczna srebrowa technika została również zauważona podczas festiwalu Kaunas Photo, gdzie Dorota została zaproszona na rezydencję fotograficzną do Kowna (Litwa). Rezultatem pobytu było stworzenie cyklu zdjęć „Kaunas Water” , prezentowanych na festiwalu.
Za cykl zdjęć „Gentle Strenght” wykonanych wielkoformatowym aparatem na błonach ciętych oraz rentgenie otrzymała wyróżnienie International Photography Award w kategorii „Deeper Perspective”.
Związana również z Dolnym Śląskiem uczestniczyła w projekcie Polsko - Czeska fotografia pograniczna finansowanym ze środków Unii Europejskiej, ukazującym życie na pograniczu tych dwóch krajów.
Na festiwalu FotoCamp u podnóża Karkonoszy podczas spotkania autorskiego opowiadała o swoich długoterminowych projektach, zachwytach różnymi technikami i łączeniu fotografii z podróżami.
Fotografie prezentowane były w Galerii Pauza (Kraków), Skwerze (Warszawa), Galerii Entropia (Wrocław), Bielsku-Białej „Galeria B&B” ,Jeleniej Górze „Galeria Korytarz”, Białej Podlaskiej, Sandomierzu BWA, Galeria Limited Editions , w Londynie, Zaclerzu. Ma publikacje w Digital Camera, Polityce czy Szerokim Kadrze.
Choć życie fotografki bezustannie przeplata się z życiem terapeutki, bywają chwile zwątpienia i ciszy - pasja trwa. Dorota od czterech lat pracuje nad projektem „Kino historie” opowiadającym o ludziach, przestrzeniach często już znikających . W fotografii najpiękniejsze są spotkania z ludźmi, emocjami, otoczeniem.
DOROTA AWIORKO - mieszka i pracuje w Lublinie. Fotografka, fotoreporterka, autorka materiałów filmowych i wykładowczyni. Od ponad dwudziestu pięciu lat związana zawodowo i twórczo z fotografią.
Już jako nastolatka uczestniczyła w zajęciach i konkursach fotograficznych. Eksperymentowała z techniką, konstruowała aparaty typu camera obscura, a jej zdjęcia były już wtedy nagradzane.
W 1998 roku wzięła udział w konkursie „Wielka Szansa” „Gazety Wyborczej”, pracując pod opieką Tadeusza Rolke. To doświadczenie było dla niej ważnym potwierdzeniem, że wybrana przez nią droga jest właściwa. Rok później rozpoczęła pracę jako fotoreporterka „Gazety Wyborczej” w Lublinie.
Przez kilkanaście lat związana była z mediami. Przez piętnaście lat pracowała w „Dzienniku Wschodnim”, kierując działem fotograficznym. Jej zdjęcia publikowały różne gazety i wydawnictwa, a współpraca z agencjami fotograficznymi otwierała kolejne możliwości pracy. Później dołączyła do tego współpraca z TVN,. od 2012 roku współpracuje z Teatrem Starym w Lublinie,. Była fotosistką filmu „Volta” w reżyserii J. Machulskiego. Rok później rozpoczęła pracę w Muzeum Narodowym w Lublinie jako specjalistka ds. obrazu, łącząc fotografię z filmem i pracą z dziełami sztuki.
Dziś wszystkie te doświadczenia splatają się w jej działalności. Od 2024 roku jest dyrektorką Wschodniego Festiwalu Fotografii. Równolegle zajmuje się edukacją. Prowadzi wykłady, warsztaty i szkolenia fotograficzne i filmowe. Jest wykładowczynią na UMCS w Lublinie.
Jej fotografie były publikowane i nagradzane m.in. w konkursach Grand Press Photo, BZ WBK Press Foto oraz „National Geographic”. Jej prace były prezentowane na wystawach indywidualnych i zbiorowych oraz publikowane w prasie, wydawnictwach. Otrzymała stypendia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Prezydenta Miasta Lublin. Za działalność fotograficzną i pracę na rzecz kultury była uhonorowana medalami Prezydenta Miasta Lublin.
Fotografia przez lata zmieniała swoje miejsce w jej życiu. Była pasją, pracą, sposobem wyrażania rzeczywistości, a później również narzędziem artystycznym i wejściem do filmu. Zmieniały się miejsca, ludzie i sposoby pracy. Nie zmieniło się jedno — miłość do fotografii.
Organizatorzy:
Dzielnica Śródmieście m.st. Warszawy, Okręg Warszawski ZPAF, Pawłowscy Photographers